Doorgaan naar hoofdcontent

Moederdag

Moederdag

Meestal besteden we deze dag aan het bezoeken van mijn schoonmoeder en mijn eigen moeder.  En denk ik,, en ik dan? Ik ben toch ook moeder..?

*droomt weg*

Langzaam word ik wakker door het geroezemoes in de slaapkamer. Ik hoor de jongens giechelen en het papier gekraak van hun zelfgemaakte moeder dag cadeautjes. Ben heeft een groot dienblad in z'n handen met daarop warme croissantjes, een gekookt eitje en verse aardbeien. Hadassa kijkt door de spijlen van het bed met grote ogen wat er allemaal om haar heen gebeurd en mag gezellig bij in bed liggen. De jongens springen op het bed en willen allemaal tegelijk hun cadeautjes geven. We besluiten dat we van oud naar jong gaan en daar zijn ze het mee eens. Wat een prachtige cadeaus! Na dikke knuffels en kussen gaat iedereen naar beneden en ik mag lekker blijven liggen. 
Ik eet rustig m'n lekkere ontbijtje op en geniet van de rust. Als ik klaar ben laat ik het bad vollopen en lees ik een boek. 

Als ik beneden kom, hebben de jongens de kamer opgeruimd en Ben de afwas gedaan.  Als Hadassa weer wakker is, maken we een lange wandeling met onze gezichten heerlijk in de zon. De jongens verstoppen zich en wij mogen ze zoeken. We plukken wat bloemen en zetten ze bij thuis komst in een vaas. 

We ploffen met z'n alle op de bank en kijken een film. 

Tegen de avond zijn Ben en de jongens aan het rommelen in de keuken. Ik wil me er niet mee bemoeien en geniet ervan dat ik een avondje niet hoef te koken...heerlijk! Na een uurtje is de tafel gedekt en kan ik aanschuiven. We gaan gourmetten. Zo gezellig, de jongens hebben zelfs pannenkoeken  en eitjes gebakken. Ik knuffel lekker met Hadassa op de bank terwijl de jongens samen met Ben alles opruimen.  

Als de afwas is weggewerkt gaan we weer aan tafel, maar dit keer voor een leuk spel. We spelen twee rondes en dan legt Ben de jongens op bed. Ik trek vast m'n pyjama aan en geef Hadassa de fles. Als Hadassa ook ligt, kijken Ben en ik samen nog een film en gaan dan lekker slapen.........

Wat was dit een heerlijke da..... "GEPOEEEEEPPPT!" 

O, ja.. Gideon zat op de wc. Helemaal vergeten. 

Maar wat zou het heerlijk zijn hé zo'n dagje lekker in de watten worden gelegd? ;)  

P.s Ik ben heerlijk verwend vanmorgen. Een gekookt eitje en prachtige cadeautjes van de jongens en Hadas. Mijn dag kan niet meer stuk. Enorm gezegend! En straks langs de andere mama's. 

P.p.s Fijne moederdag alle mama's!! 


Reacties

Populaire berichten van deze blog

Terugblik, en zoveel dankbaarheid.

Nog ongeveer twee maanden en dan word Hadassa één jaar.

Ik blader regelmatig door alle foto's van het prille begin. Van dat ik zwanger was en de heftige momenten daarna. Draadjes aan haar hoofd. Infuusjes, plakkers op haar borst. Een aantal weken later aan de beademing..negen weken oud. Het doet me zoveel pijn.

 En vraag me soms wel eens af waarom? En tegelijkertijd, waarom niet? Waarom zou ons dit niet overkomen en een ander wel?

Nog elke dag merk ik aan alles dat het zo zwaar was. Maar toch zijn we er door heen gekomen. We zijn gedragen. We werden gedragen door gebeden, Hadassa werd gedragen door gebeden. Op de handen van God is ze gedragen. Wordt ze gedragen.


Ik ben dankbaar voor alle gebeden die er gebeden zijn. En iedereen die om ons heen heeft gestaan.

Wat ben ik dankbaar dat we ons mogen vasthouden aan een Vader die ons onvoorwaardelijk liefheeft. Die mij ziet in al mijn verdriet en worstelingen en al mijn fouten en toch zegt, dat Hij niets liever wil dan Zijn armen om mij …

'Mag ik dit wel voelen en vinden'?

Best wel een beetje gefrustreerd opgestaan vanmorgen.. nou ja al een aantal morgens...

Wist ook eigenlijk niet of ik wel of niet moest bloggen over dit onderwerp... maar ik moet het even kwijt.

Sinds Hadassa er is hebben we weinig moment van genieten en rust gekend. En dat is niet erg ( ik wil echt niet zaniken) het was/is nu eenmaal zo. Het is gewoon hectisch met het hele ziekenhuis gebeuren steeds, en nu ze weer thuis is kunnen we weer soort van rustig aan doen. Maar er hangt toch altijd een wolkje met angst en onzekerheid boven ons.

En wat me dan zo ontzettend stoort is dat iedereen wat wil van ons..van Hadassa, 'ik wil haar vasthouden, kussen, knuffelen'. Iedereen heeft een mening over wat wel en niet goed is voor haar. Wat er nu toch allemaal met haar aan de hand is. Er kan niet genoeg gespeculeerd worden.

Maar weetje, het is onze dochter... Wij willen haar vasthouden, knuffelen en kussen. Wij hebben amper van onze eigen dochter kunnen genieten onze jongens van hun zusje …

Ik hoop voor jou, voor mij, voor iedereen

Een blog schrijven over geen tranen meer hebben... vervolgens diezelfde dag een aantal flinke huilbuien te hebben. De muur die ik steeds blijf bouwen om mezelf te beschermen tegen nog meer verdriet werkt toch niet helemaal zoals ik graag zou willen.

En waarom? Omdat Jezus in mijn hart woont.. Hij breekt mijn muur steeds af.. Hij wil mij troosten. Hij is het die mij de kracht om geef door te gaan. Die mij wil helpen en steeds zegt, Stefanie je hoeft het niet alleen te doen. Hoe fijn is dat? Soms vind ik het niet fijn, ik wil niet huilen, ik wil niet voelen wat ik steeds voel als ik moet kiezen tussen thuis blijven bij Ben en de jongens of naar Hadassa gaan. Maar ik mag weten dat Hij er is om te helpen.

In dit nieuwe jaar, vind ik dat mijn Hemelse Vader veel meer credits verdient dan dat ik Hem dit afgelopen jaar heb gegeven. Alles wat Hij had, gaf Hij voor mij. Waarom zou ik dan niet alles geven wat ik heb? Waarom zou ik mijn handen dan niet vaker vouwen ? Vaker de bijbel open slaan? I…