Doorgaan naar hoofdcontent

Berichten

Berichten uit januari, 2017 weergeven

Bij de Brouwers week #04

Bij de Brouwer Week  #04
Maandag: Gisteren hebben we de verjaardag van Gideon gevierd, dus ik begin met wat puinruimen want gisteravond had ik niet erg veel puf meer. We hebben wel een heerlijke dag gehad. Nog even en Gideon gaat naar de basisschool. Ruben heeft vandaag z’n topo toets en Boaz een cito taal toets. Gelukkig gaat ze dit goed af.  Ik doe deze dag wat huishoudelijk werk ( as usual ) en voor de rest is het eigenlijk een rustig dagje.. wel lekker om de week mee te beginnen. Boaz word eind van de middag niet lekker en is veel aan het spugen..dat word morgen maar een dagje snipperen.
Dinsdag: Boaz voelt zich nog niet top fit en blijft thuis. ’S Middags wil hij perse naar school. Ik ga met Gideon en Hadassa naar het ziekenhuis voor een afspraak bij de logopedist en de kinderarts. Veel goede berichten en een trotse mama. Het duurt allemaal wel wat langer dan verwacht, en tegen kwart over 4 zitten we weer in de auto. Nog gauw wat boodschappen halen, en langs de apotheek. Gelukkig k…

Maar...elk goed, fijn, gezellig en dankbaar moment is er één.

Met de maxi-cosi in m'n hand en Gideon aan de andere ( 'mama ik wil zelf lopen'. Oke.. ik laat zijn hand weer los en hij rent voor mij uit.) loop ik richting ziekenhuis. Bij de draaideur  moet ik wachten want hij wil eerder binnen zijn dan ik. En ja.. dat doe ik dan maar gewoon en laat hem met een grote grijns op z'n gezicht vertellen dat hij echt wel sneller is dan ik. Onze eerste afspraak is bij de logopedist voor Hadassa om te bespreken hoe het nu gaat met het drinken ed. Al meteen als ik binnenkom word mij verteld dat ik een pasje nodig heb, dus ik loop braaf naar de balie. "O heeft u geen id kaart van uw dochter"?  "Ehm...nee," "O, nou dan krijgt u een tijdelijk pasje ( lees: sticker) voor vandaag". "Oke.."

Note to self: ID aanvragen voor Hadassa. 
Vol trots vertel ik aan de logopedist dat Hadassa het drinken uit de fles steeds beter gaat, Gideon is aan het spelen met een garage ( bij gebrek aan prinsessen spullen) en vermaa…

'Mag ik dit wel voelen en vinden'?

Best wel een beetje gefrustreerd opgestaan vanmorgen.. nou ja al een aantal morgens...

Wist ook eigenlijk niet of ik wel of niet moest bloggen over dit onderwerp... maar ik moet het even kwijt.

Sinds Hadassa er is hebben we weinig moment van genieten en rust gekend. En dat is niet erg ( ik wil echt niet zaniken) het was/is nu eenmaal zo. Het is gewoon hectisch met het hele ziekenhuis gebeuren steeds, en nu ze weer thuis is kunnen we weer soort van rustig aan doen. Maar er hangt toch altijd een wolkje met angst en onzekerheid boven ons.

En wat me dan zo ontzettend stoort is dat iedereen wat wil van ons..van Hadassa, 'ik wil haar vasthouden, kussen, knuffelen'. Iedereen heeft een mening over wat wel en niet goed is voor haar. Wat er nu toch allemaal met haar aan de hand is. Er kan niet genoeg gespeculeerd worden.

Maar weetje, het is onze dochter... Wij willen haar vasthouden, knuffelen en kussen. Wij hebben amper van onze eigen dochter kunnen genieten onze jongens van hun zusje …

En nu kan je denken... serieus? Ja, serieus

Hoi!

Alle drie de jongens bracht ik vanmorgen naar de basisschool. Ja.. ook Gideon. Hij mag vandaag proef draaien. Hij had er erg veel zin in, want hij zou herenigd worden met z'n lieve vriendin van de peuterspeelzaal. Zij was al eerder naar school en dat vond Gideon maar niks. Dus vanmorgen werd er flink geknuffeld toen ze elkaar zagen. Zo mooi om te zien! Z'n stoeltje stond al klaar en hij was erg enthousiast, hij ging meteen zitten en keek door het lokaal, hij had er echt zin in, groot kind.

Ze worden groot. Alle drie, de jongens, ze zijn zo verschillend, maar (op) groeien doen ze allemaal erg hard! Ze hebben allemaal hun eigen aanpak nodig en de ene dag gaat dat beter dan de andere. Ben en ik zijn de laatste tijd wat aan het strugglen als het om de opvoeding gaat. De jongens zijn natuurlijk door het hele gebeuren rondom Hadassa ook echt wel wat anders dan anders. En wij zijn wat vermoeider en zijn we niet zo consequent als we graag zouden willen.

Ik heb daarom een tijdje g…

Laat mij maar een lichtje zijn!

Al verschillende keren aan een blog begonnen.. eerst over de school die weer begint en hoe fijn ik dat vind. Daarna over hoe ik mezelf zie veranderen door de situatie waar we nu inzitten. Maar alles werd weer geschrapt.  Want vond het eigenlijk niet echt de moeite om een blog over te schrijven.

Maar waar wil dan wel over schrijven? 
Mijn vorige blog was nog al openhartig.. over het geloof en hoe ik me gesterkt voelde doordat ik geloof. En ik moet eerlijk zeggen dat ik het best spannend vond die blog te plaatsen. Mensen die mij kennen maar eigenlijk niet echt kennen, weten misschien niet eens dat ik christen ben. Wat zullen ze ervan denken.. vinden ze het raar en zweverig of belachelijk en kijken ze ineens anders naar me? 
Ik wil graag dat mensen weten dat ik christen ben en er echt wel over praten. Maar tegelijkertijd is er een soort schaamte. Angst voor veroordeling. Terwijl het mij  helemaal niet anders maakt dan wie of wat ik ben. 
Ik plaatse de blog trouwens zonder aarzelen of zon…

Ik hoop voor jou, voor mij, voor iedereen

Een blog schrijven over geen tranen meer hebben... vervolgens diezelfde dag een aantal flinke huilbuien te hebben. De muur die ik steeds blijf bouwen om mezelf te beschermen tegen nog meer verdriet werkt toch niet helemaal zoals ik graag zou willen.

En waarom? Omdat Jezus in mijn hart woont.. Hij breekt mijn muur steeds af.. Hij wil mij troosten. Hij is het die mij de kracht om geef door te gaan. Die mij wil helpen en steeds zegt, Stefanie je hoeft het niet alleen te doen. Hoe fijn is dat? Soms vind ik het niet fijn, ik wil niet huilen, ik wil niet voelen wat ik steeds voel als ik moet kiezen tussen thuis blijven bij Ben en de jongens of naar Hadassa gaan. Maar ik mag weten dat Hij er is om te helpen.

In dit nieuwe jaar, vind ik dat mijn Hemelse Vader veel meer credits verdient dan dat ik Hem dit afgelopen jaar heb gegeven. Alles wat Hij had, gaf Hij voor mij. Waarom zou ik dan niet alles geven wat ik heb? Waarom zou ik mijn handen dan niet vaker vouwen ? Vaker de bijbel open slaan? I…