Doorgaan naar hoofdcontent

Berichten

Berichten uit mei, 2016 weergeven

Ze worden groot

Hoi!

De jongens worden groot, en met groot worden komen meer verantwoordelijkheden. Ruben is nu negen jaar en kan al goed voor zichzelf zorgen. Zelf douchen, alleen naar school of een vriendje, eventjes alleen thuis zijn. Handig, maar vooral erg fijn voor hem dat hij al zo zelfstandig is. Hij leert dat hij dingen zelf mag doen en dat wij hem dat toe vertrouwen. Goed voor zijn zelfvertrouwen.

Één van de dingen waar we pas mee begonnen zijn, is klusjes. Helpen in en om het huis. Natuurlijk hoeft hij ( nog) geen toiletten te schrobben of de was te doen. Maar kleine taken kan hij prima uitvoeren. Ik merk ook dat hij het fijn vindt om ergens de verantwoordelijkheid over te krijgen. Hij heeft niet altijd zin om te helpen maar het hoort erbij. Hij helpt bijvoorbeeld bij het koken, hij dekt de tafel, stofzuigt de kamer wel eens en met een goed lijstje erbij kan hij nu ( eindelijk ;)  ) zijn kamer goed opruimen. Voor sommige taken krijgt een klein centje, ik doe niet aan zakgeld maar op deze m…

To do

Hoi!

To do lijstjes ik denk dat de meeste mensen die wel eens gebruiken, wekelijks, voordat je op vakantie gaat, of zelfs elke dag. Ontzettend handig als je het overzicht een beetje kwijt bent in je huishouden. Of als je bijvoorbeeld voor je werk, stage of school nog van alles moet, kan zo'n to do lijst je goed helpen.

Zelf houd ik ook wel van lijstjes, alleen wel echt met vlagen. Momenteel zit ik weer in een lijstjes fase, ik verdenk de zwangerschap en de toch wel opkomende nesteldrang *knipoog*. In ieder geval helpt het me ontzettend de klusjes te klaren die ik echt moet doen. En aangezien ik ook nog behoorlijk vergeetachtig ben. Is het ook handig om er afspraken, iets speciaals voor die dag of een kleine boodschap die nog gehaald moet worden er op te zetten.

Mijn lijsten zijn soms wat onrealistisch omdat ik het halve huis aan schoonmaak en opruim klusjes allemaal in één dag wil proppen. Tja,, dat gaat niet lukken natuurlijk. Dus heb ik het verdeeld in delen: Urgent, minder urge…

Maakt geld dan echt gelukkig?

Hoi!

Zijn jullie wel eens jaloers? Jaloers op de kleding van de buurvrouw? Het huis van je vriendin of de bankrekening van je collega? Soms lijkt het zo makkelijk gewoon alles te kunnen kopen, verbouwen of spontaan een weekend weg te gaan, toch?

Nog niet heel lang geleden.. kon ik behoorlijk jaloers zijn, op van alles. Vooral mensen die haast met geld leken te smijten en de leukste nieuwste kleding kochten en voor de verandering weer een dure accessoire in huis hadden staan. Waarom? Waarom was ik daar zo jaloers op? Maakt geld dan echt gelukkig?

Makkelijk dat is het wel. Niet hoeven nadenken over of je, je gezin wel kan trakteren op een lekker etentje of een bioscoop uitje. Of gewoon spontaan naar Movie Park rijdt, je auto vol gooit en hoppa! Tuurlijk, ik denk dat de meeste mensen dat niet erg zouden vinden. Maar met wat minder doe je toch niet onder voor een ander? Of ben je minder gelukkig?

Oké, dus eigenlijk hoefde ik helemaal niet jaloers te zijn?

Nee, echt niet. Hebben we te kort…

School begint weer!

Hoi! 
School begint weer! De jongens hebben er zin in. Nou, ja Ruben zou nog wel een aantal weken thuis willen blijven. Gideon vindt het eigenlijk ook wel best zo. Oke.. eigenlijk heeft alleen Boaz weer zin om te gaan. Ik vond het wel lekker, niet perse vroeg op staan, dat gebeurde wel..maar dan nog lekker tot tien uur in je pyjama lopen of twee uur, of naja..gewoon de hele dag. 
Nou moet ik wel zeggen dat Boaz en Ruben elkaar wel wat op de zenuwen beginnen te werken. Het is tussen hun meestal of héél leuk of héél niet leuk. Weer naar school zal ze goed doen lekker weer hun eigen vriendjes, eigen ritme. En voor mama is het ook niet heel vervelend. 
Dat je gewoon weer ff wat kan doen zonder dat er steeds een horde wilde bavianen achter je aan rennen. En de net een beetje soort van opgeruimde woonkamer weer overhoop halen. Het hoort bij het kind zijn, en ik ben blij als ze zich goed zelf kunnen vermaken. Maar een woonkamer die iets langer dan een halfuur opgeruimd is, is soms wel eens …

Ik zeg het alleen hardop

Hoi!

Eerder schreef ik al eens over boodschappen doen of naar de bieb met kinderen. En hoe 'leuk' dat kan zijn. Ik ben dus een moeder, die er niet van geniet om 'gezellig' samen door een lange winkelstraat te lopen, winkel in winkel uit. Leuk met het gezin naar de kapper of tandarts.

Want als je denkt dat, dat heel erg gezellig is.. think again. Echt, zucht waar moet ik beginnen? Ja ik zie mezelf graag dingen doen met de kinderen. En dat doe ik dan ook. We gaan vaak als één bups naar de kapper en natuurlijk de halfjaarlijkse controle bij de tandarts. En er moeten wel eens schoenen gekocht worden en gepast, en als we er dan toch zijn laten we dan maar meteen wat kleding passen en mee nemen.

Maar of ik het leuk vind?

Bijvoorbeeld een 'gezellige' middag in het centrum.

Als er niet gezeurd wordt door het ene kind * de standaard gaan we al naar huuiiiisssss* zeur of de klassieke * ik wil naar de bart smit !*  en de eeuwenoude * we kunnen daar toch wel een ijsje kope…

Wij horen bij elkaar

Weet je wel hoeveel ik je mis als je naar je werk bent?
Hoe ik je mis als je 's avonds langer door moet omdat er een probleem is?
En je mis als ik weer alleen met de jongens aan tafel ga?

Weet je dat ik van je hou als je me elke ochtend een kus geeft voor je weg gaat?
Dat ik van je hou als je me belt om te vragen hoe het thuis gaat?
En van je hou als je onverwacht op tijd thuis bent?

Weet je dat ik trots op je ben, omdat je zo'n leuke vader bent?
Dat ik trots op je ben, omdat je elke dag voor ons aan het werk gaat?
En dat ik trots ben dat ik jou als man mag hebben.

Weet je hoe leuk ik je vind als je met de jongens stoeit?
Dat ik je leuk vind als je me verrast?
En dat ik je leuk vind als je me aan het lachen maakt?

Ik wil je niet voor lief nemen. Ik wil niet dat je denkt dat ik je niet waardeer. Ik ben gek op je!

We maken zoveel mee, leuke en minder leuke dingen. Elke dag kiezen we ervoor bij elkaar te blijven, van elkaar te houden. Te geven en te nemen.

En wat als paal boven …

Meer dan waard

Hoi!

Over de helft van de zwangerschap. Nog een week of achttien te gaan. Klinkt ver weg, maar voor we het weten is het zover. De zorgen die we hadden laat ik voor wat het is. Ze kunnen niet alles zien, wij willen niet alles weten. We zien het wel als het zover is.

En dat je dan weer bedenkt wat je ook alweer nodig hebt voor een baby, hydrofiel luiers, spuugdoekjes, rompertjes, slabbetjes, sokjes, kleertjes, luiertas, kinderwagen ( was helemaal op na de jongens) een box enz. enz. Ik had eigenlijk al van alles weg gedaan. En aan de kleertjes die ik nog had heb ik nu niks meer.
Dus dat word shoppen :) Wat ik helemaal niet erg vind natuurlijk. En alles wat ik kan tweedehands kan overnemen of gewoon krijg vind ik nog leuker.

Winkelen voor een dametje is ineens weer een heel nieuw ding. Wat vind ik eigenlijk leuk? Echt roze en prinsessen of juist stoer en hip. Ik heb nog niet echt een idee, het zal wel van alles wat worden. En de slaapkamer.. kan ik die gewoon laten zoals hij is.. Blauw.. …

Happy day

Hoi!

Jullie kennen het vast wel.. ups & downs. Ik heb ze vaak behoorlijk intens, dagen dat ik me down voel en er niet veel gebeurd en dagen dat ik me goed voel en bergen verzet. Als vrouw ervaar je dat sowieso denk ik wat intenser.. maar misschien is dat gewoon mijn beleving. Vandaag heb ik een dag waar ik op de berg sta, waarin ik van alles kan en wil doen en me goed voel. Hoewel ik twee dagen geleden het liefst helemaal niks deed en zat weg te kwijnen in zelf medelijden ( lekker overdreven).

Ik moet zeggen dat het wel wat intenser is nu ik zwanger ben, hormonen hé ;)

Die stemmingswisselingen zijn best vervelend, ik praat er liever niet over en laat er liever niet teveel over zien. Zet vaak m'n masker op en laat de wereld een happy Steef zien. Bij de mensen die dichtbij me staan gaat m'n masker wel eens af en laat ik zien hoe ik me echt voel.
Het is niet iets waar ik me voor schaam..maar ik vind het gewoon vervelend, ik laat niet graag zien dat ik kwetsbaar ben en soms me…

Ik ben er klaar voor

Hoi!

Nadat ik Ruben had gekregen, was ik meteen gewend aan het moeder zijn van een jongen. Al had ik nooit gedacht een zoon te krijgen. Toen daarna Boaz kwam was ik opnieuw erg blij dat het weer een jongetje was. En bij Gideon hoopte ik opnieuw op een zoon. En tadaa..drie prachtige lieve jongens.

Dat ik liever zoons wilde kwam natuurlijk niet zomaar uit het niets. Ik was bang... bang om moeder te zijn van een meisje. Ze zijn ..zo anders...zo kwetsbaar..zo.. ik weet het niet ik was gewoon altijd bang. Hoe bescherm ik haar voor deze wereld en alle slechte invloeden. Hoe zorg ik ervoor dat ze zichzelf mooi vind en van zichzelf houdt?

Ik heb het ook absoluut  met de jongens..maar toch anders. Ik vertel ze elke dag hoe blij ik met ze ben. Hoe mooi ze zijn en hoeveel ik van ze houd. Het gaat eigenlijk vanzelf, ik voel zoveel liefde voor ze dat ik het ze wel moet zeggen. Ik ben trots op ze, gek op ze. En zou ondanks al hun wilde buien, boze blikken en geschreeuw geen moment meer zonder ze wi…