Doorgaan naar hoofdcontent

Berichten

Berichten uit januari, 2016 weergeven

Jongensmoeder

Hoi!

Als jong meisje dacht ik altijd dat ik een dochter zou krijgen en een echte meisjes moeder zou zijn. Maar niets is minder waar, drie jongens later, ja..ik ben een echte jongens moeder.

Als jongens moeder, echt, het is leven niet saai als je een jongens moeder bent. Nou ja ik denk dat het leven nooit saai is als je moeder bent. Maar echt, jongens, jongens, jongens.

Van s'morgens vroeg tot s'avonds laat, moet er worden gevochten, geschreeuwd, wedstrijdjes OM ALLES! Springen op banken, woorden als piemel, poep en billen hilarisch vinden. Nooit, NOOIT iets geven om het feit dat ze een nieuwe broek of ander kleding stuk aan hebben en dus niet door gras, modder of andere gorigheden heen moeten rollen, tijgeren, enzo. En wat kan het schelen dat er een tornado van speelgoed, kleding ( schoon of vies) als een spoor achter elk van hen vandaan komt. Waar komt het vandaan, ja, goede vraag!? Nog meer stoeien. Niet stil kunnen zitten. Ja,, ik kan nog wel even door gaan ;)

Maar he, jong…

Toch is het zo

Hoi!

Dat je dan wakker wordt en denkt... Nee, dit is niet mijn dag.
Ik ben moe, ik wil er niet uit, wat een rot nacht was dit.

Maar je moet wel. Kinderen die op tijd op school moeten zijn, die al bij je bed staan, 'Ja lieverd ik kom je zo helpen met aankleden'. Gaaaaap! Het is gewoon zo koud buiten je bed. De jongens zijn al druk in de weer. Beneden hoor ik er twee door de kamer rennen en boven eentje ( ook nog half slapend) z'n kleren aan doen. Wat zou het handig zijn als ik elke morgen zo vol van energie wakker zou worden. Meteen m'n bed uitspringen en van alles uit m'n handen krijgen. Maar nee, ik ben geen ochtend mens. Eigenlijk ook geen avond of middag mens :P Ik ben er nog niet helemaal uit op welk moment van de dag ik op m'n best ben.

Alles loopt toch wel door, of je nu moe of ziek bent. Je blijft je ene been voor het andere zetten. En de ene dag gaat dat makkelijker dan de andere dag. Het fijne van dan thuis zijn is dat je, je niet ook nog gauw naar je …

Volgen jullie het nog?

Hoi! 
Ja,, te lang geleden, inspiratie ver te zoeken. Maar ook gewoon druk met ons gezin en alles er om heen. De kerstvakantie is altijd zo'n vakantie waar je niks mee kan, tenminste dat vind ik. Je hebt elke dag wel wat anders, en een vakantie kan ik het niet echt noemen. Ik ben altijd blij als de jongens hun eigen ding weer kunnen doen. Ik deed dit jaar een kleine vreugde dans toen het maandag was en tijd om naar school te gaan. Maar waren ze net één dag naar school om vervolgens tot vrijdag weer thuis te zijn..#ijzel.  Zij vonden het geweldig. Een vreugde dans van korte duur. Maar hé met al die sneeuw en gladheid hadden de jongens het fijn dus ik ook. 
Nu vliegen de weken alweer voorbij en zitten we al bijna in februari,,! Gideon wordt bijna drie jaar, weer een nieuwe mijlpaal waar we naar uit kunnen kijken. Hij hoopt op alles van Frozen en alles wat maar met roze en meisjes te maken heeft. Hij vind het geweldig, en ik met hem. Ja.. ik moest er wel even aan wennen dat hij graag…