Doorgaan naar hoofdcontent

Berichten

Berichten uit 2016 weergeven

Ik heb geen tranen meer

M'n hart is omsloten met een dikke muur.

Een muur die gebouwd is in de tijd nadat Hadassa voor de eerste keer werd opgenomen in het ziekenhuis. Na de eerste keer brokkelde hij langzamerhand af.. want ja..ze was weer thuis, we konden gaan genieten.

Toen ze de tweede keer werd opgenomen stond er al snel weer een mannetje met flinke emmers cement om de muur weer op te bouwen extra dik dit keer.

Eenmaal weer thuis bleef de muur, ik was bang voor een nieuwe opname..durfde niet echt te genieten. Want voor je het weet ligt ze er weer. Ik merkte wel dat er scheuren kwamen... niet omdat ik het toe liet maar omdat m'n hart bijna explodeerde. Op het moment dat, dat gebeurde was de derde opname werkelijkheid geworden.

De muur is inmiddels aangesmeerd, verdikt en verdubbeld. Ik weet niet hoe ik anders moet overleven. Ik sta scherp voor elke terugval, elk vervelend bericht.

Ik heb geen tranen meer.

24 december 2016 06:30

24 december 2016  06:30

( Het is een drukke nacht geweest alle kinderen een aantal keer wakker) 

* Hadassa begint te huilen ze heeft honger *

'Ben... ik kan niet meer..'

'Wat zeg je..?'

'Ik kan niet meer'

* Ben gaat uit bed om Hadassa een fles te geven, ik lig te snikken*

( Een kwartier later komt Ben weer boven) 

'Ze wil niet drinken..heeft alles weer uitgespuugd.'

* Ik pak haar over.. en zie dat ze erg veel moeite moet doen om te ademen. Haar hele lijfje beweegt mee*

'..........ik ga wel weer bellen..dit is niet goed.......'

* Huilend bel ik naar het ziekenhuis, we moeten langs komen*

Als verdoofd rij ik naar het ziekenhuis..morgen is het kerst, en ik weet nu al dat ze moet blijven*

( Na een kort onderzoek, ligt ze aan het zuurstof en monitor in het ziekenhuisbedje)

 Op het moment dat ik brak..te moe was... er genoeg van had. Moest ze weer naar het ziekenhuis.

Heer...geef mij uw kracht. Ik kan het niet alleen.  


Het is hard werken. Echt.

Nog even en dan is het alweer tien jaar geleden dat Ben en ik het ja-woord aan elkaar gaven. Het was een mooie dag. Vol emotie en het ging allemaal zo snel dat ik in de auto naar het hotel echt dacht..wat is er nou eigenlijk allemaal gebeurd?

Tot aan de dag van vandaag houd ik nog steeds erg veel van Ben. Maar man wat hebben we een berg mee gemaakt. Soms een periode van alleen maar downs. En zagen we soms echt even niet meer hoe nu verder. We waren natuurlijk erg jong getrouwd, en na een korte drie maanden was Ruben er ook bij. Ik heb een hele periode gehad waarin ik het liefst weer vrij wilde zijn. Het gevoel van.. is dit nu alles? Ik ben nog zo jong, al getrouwd en moeder..gaat dit de rest van mijn leven worden.? Ik was erg gelukkig met Ruben. Maar Ben kon ik soms niet luchten of zien.. en dat vond ik heel erg. Toen Ben overspannen raakte werd alleen maar erger.. Hij wilde niks, ik wilde niet steeds naar z'n 'geklaag' luisteren. Het was een zware tijd..



En dan lijkt het…

Pff... de afkickverschijnselen slaan in als een bom!

Hoi!

We zijn ehm.. vier dagen verder enne Pff... de afkickverschijnselen slaan in als een bom! Het liefst ren ik nu naar de de kast, ruk het deurtje open en zet m'n telefoon aan. Internet aan, foto's liken, appen en ehm ja...gewoon vasthouden of zo... denk ik. Dit moment had ik eerder niet toen ik m'n telefoon weg legde..maar nu jeetje. Iedereen zit leuke filmpjes te kijken, hardop te lachen, maffe snapchat filters foto's maken. Ik voel me haast een beetje buitengesloten zo zonder telefoon..en zo nog meer geneigd dat kastje open te trekken!

Je zou denken ehm..wat let je? Ja nou..ik ben hier aan begonnen en ik ga niet opgeven wanneer ik zenuwtrekjes krijg en m'n duim gewoon in de lucht aan het swypen is. Er zitten namelijk zoveel voordelen aan. Dat had ik eerder al genoemd. Maar moet ze voor mezelf weer even duidelijk hebben.
Want niet alleen de rust in mijn hoofd is fijn. Maar ik merk ook echt aan de jongens, dat de duidelijke regels en mij dus ook niet de hele tij…

Bereikbaarheid als ik weg ben is oké, maar de rest #doei.

Hoi!

Ik kan je dit zo erg aanraden. Al is het maar voor een uur, een middag, een dag, een weekend. Wat een rust en wat een tijd heb je als je niet steeds in de ban bent van je telefoon. Je niet steeds hoeft te kijken of je foto wel geliked is, of je whatsappje al gelezen is, en waarom duurt het nou zo lang voordat m'n levens weer aangevuld zijn in dat stomme candy crush of  één of ander verslavend spel.

Het brengt rust in je hoofd en rust in je huis. 'S morgens hoef je niet te haasten omdat je een halfuur te lang in bed was blijven liggen omdat je alle gemiste berichtjes moest beantwoorden en natuurlijk alle foto's moest liken van je vrienden. Je hebt werkelijk tijd én oog voor elkaar omdat je niet naar beneden maar om je heen. Spontane ideeën worden geboren om bijvoorbeeld eindelijk eens naar die buurvrouw te gaan waar je al zo lang niet geweest bent. Of hé die ramen kunnen wel een schoonmaak beurt gebruiken. Je krijgt ineens weer ruimte in je hoofd voor dingen die er gew…

Less scrolling, More living.

Hoi!

Nu Hadassa weer thuis is...Wat overigens echt een feestje waard is! ( ja zeker wij gaan nog een taart bakken!)  Word het weer tijd om mijn mobiel gebruik ernstig te verminderen. Wat ben ik van mezelf geschrokken.. hoe snel en hoe veel ( nog meer dan voorheen) ik met m'n telefoon zat. Hup weer een foto op insta. Gewoon weer zo'n stom spel geïnstalleerd, doelloos scrollen op pinterest enz enz.


Echt.. op een gegeven moment wilde ik m'n telefoon het liefst uit het raam gooien omdat ik me ergerde aan mezelf, waar ik me meestal aan erger bij anderen. Continu die telefoon aan je hand geplakt, alsof er een magnetische kracht in m'n hand zat waardoor hij er niet meer uit kon. En ondertussen maar mopperen op anderen terwijl hij bij net zo vastgeroest was als bij die ander.

Ik ben wel blij dat ik me besefte dat ik dat dit echt niet zo kon ( gelukkig kon ik nog net over het bord voor m'n kop heen kijken). De jongens verbieden na vijf uur geen beeldschermen meer en zelf we…

Ik ben eigenlijk gewoon een klein onzeker musje

Weetje,

Soms als iemand iets tegen je zegt, wat vanuit hun oogpunt goed bedoeld lijkt of mee denken met. Kan je dat zeer doen.. laten twijfelen..verdrietig of boos maken.
Een aantal dagen geleden zei iemand iets tegen mij met betrekking tot de kinderen. En ik kan het niet goed loslaten. En misschien komt het omdat het zéker niet de eerste keer was. En omdat m'n hoofd momenteel niet staat naar 'goed bedoeld advies'. Ik al genoeg heb aan wat er nu speelt.

Kortom het lukt me niet, ik kan het niet van me af zetten. Het blijft in m'n hoofd spoken.. en dan natuurlijk vooral als je naar bed gaat. Dan kan je alles nog eens goed overdenken..en ga je in je hoofd twintig tegen argumenten bedenken en blablabla.

Volgens mij had ik al wel eens verteld dat ik kritiek moeilijk los kan laten. Dit is dan niet echt kritiek,,maar toch voelt het zo. Ik werd binnen één seconde ontzettend onzeker en ineens had ik een berg aan bevestiging nodig had of ik dan toch wel de juiste keuze had gemaa…

Een grijs wolkje en dankbaarheid

Hoi!

De jongens zijn al vroeg wakker, wat wil je..het is vijf december! Sinterklaas komt op school en vanavond verwachten ze een berg cadeautjes bij de deur! Wat vind ik dit een fijne tijd, pakjes avond vind ik samen met kerst het leukst!

Alleen hangt er nu toch wel een grijs wolkje boven me ( boven ons).. Hadassa zal er niet bij zijn, haar eerste pakjesavond..we zijn niet compleet,,Het doet meer met me dan ik in eerste instantie verwacht had.

Maar toen Ben en ik gister avond alle pakjes aan het inpakken waren besefte ik me hoe rijk we zijn..niet rijk als in veel geld hebben. Maar rijk dat we elkaar hebben.. En we zijn dan misschien niet bij elkaar..maar we horen wel bij elkaar. En dat zal niet veranderen.

Ook na mijn vorige blog, was het zo fijn om te zien dat we rijk zijn aan vrienden.. mensen die om ons heen staan en ons willen helpen als het even niet meer lukt. Ik ben zo dankbaar voor alle  hulp, kaartjes en gebeden. Het sterkt ons zo. We hoeven het niet alleen te doen, ik hoef…

Het lukt me gewoon niet.

Als een langzaam lekkende kraan voel ik de energie uit m'n lichaam lopen. Ik voel me moe... niet gewoon moe, maar intens moe.. zowel lichamelijk als geestelijk

Elke nacht droom ik bizarre dromen.  Van wilde achtervolgingen waarbij ik word opgejaagd of een val van een oneindig hoge berg waarbij ik tientallen bomen raak en gehavend neerstort.

Alles moet blijven draaien. De jongens elke ochtend naar school.Hadassa meerdere keren per dag bezoeken, boodschappen doen, zwemles, een warme hap op tafel, sinterklaas inkopen doen.

M'n huis is een chaos...ik kan geen energie meer vinden om er iets aan te doen. Waar is de super schoonmaak squad die mijn huis sopt en opruimt? Kan ik die ergens inhuren?

Hoe wel hadassa echt tekenen laat zien van verbetering lijk ik verder weg te zakken. Ik ben Ontzettend blij dat ze zo goed doet. En trots op haar en de jongens.

Maar ik kan de ballen allemaal even niet meer in de lucht houden...het lukt me gewoon niet.






Blij, verdrietig, moe, maar ontzettend trots!

Even ontspannen tussen het heen en weer gevlieg naar het ziekenhuis.  Ik ga lekker in een warm bad met een berg schuim. M'n telefoon gaat mee, want sinds Hadassa op de ic ligt kan ik gebeld worden voor het één  of ander.  Dus ook nu ligt ie op de bad rand.

Net als ik ff koppie onder ga en probeer m'n gedachten even te verzetten gaat m'n telefoon! Het is de verpleegkundige van het ziekenhuis. 'Hoi, niks er  ergs hoor  (want ja..je schrikt je rot als je kind in het ziekenhuis ligt en ze bellen je) maar Hadassa gaat over een kwartiertje van de beademing '.   'Oké, dan kom ik er nu aan'! 'Tot zo'.

Stop uit het bad en gauw roep ik naar Ben of hij de auto nog ff vol wil gooien. Je tankt je een ongeluk met al die ritjes. Ik spring in de auto en ga als een malle (heus wel voorzichtig  ) naar het ziekenhuis.

Er gaat van alles door me heen... maar vooral ik wil NU bij m'n meisje zijn. Haar vasthouden en laten weten dat ik er voor haar ben.

Eenmaal in het …

Acht dagen verder...

Acht dagen verder... Hadassa ligt inmiddels al 3 dagen op de kinder IC aan de beademing. Daarvoor nog op de gewone kinderafdeling. Het ging niet meer, ze lag zo hard te werken, gewoon om maar te blijven ademen... arm meisje.  De doktoren besloten dat het genoeg was en per ambulance (al voor de tweede keer in haar korte leventje) ging ze naar een ander ziekenhuis. Om daar in alle rust aan te sterken. Nu hebben we echt een pittig klein meisje en ondanks ze onder flink wat slaap medicatie zit blijft ze zich verzetten en flink bewegen. Een echte vechter...ze is zo sterk..en dat is goed om te zien. En tegelijkertijd erg pijnlijk..dat je haar ziet worstelen in haar slaap en eigenlijk niks kan en ook niet te veel mag vanwege alle slangentjes.

Het is een behoorlijke rollercoaster aan gevoelens die door je heen gaan. De start was al niet fijn..maar na twee en een halve week ziekenhuis je dochter mee naar huis nemen is een heerlijk gevoel. Dan verwacht je niet dat ze na een maand weer in het zi…

Ik hou van je.

39.1 ... temp weer omhoog gegaan.. tja...ze zeiden ook wel dat het eerst erger zouden worden voordat het beter werd. Maar wat een domper. Rot RS virus.

Geen energie om te drinken of goed te blijven ademen. Zelfs huilen lukt haast niet meer. Rust is nu het voornaamste..zelfs als ik je voorhoofd kus ben je soms al van slag. Je kan niks hebben..

Van elkaar kunnen genieten is nog niet echt gelukt.  En wat deed je het goed thuis. Je was lekker helder je lachte naar ons en groeide ontzettend goed! Wat voelt dit als een rare droom.. maar je ligt hier goed. Thuis was je hier nooit zelf uitgekomen.

Ik zit maar naast je bedje... ik huil...ik maak me zorgen. Kon ik het maar van je overnemen.  Ik zou alles voor je geven. Maar het feit dat ik niks kan doen maakt het alleen maar lastiger..

Weet lieverd dat ik zo ontzettend trots op je ben. Je bent zo dapper. Wat heb je al veel moeten doorstaan in je korte leventje.... Maar je bent zo sterk een echte vechter.

Papa mist je... En je broers ook. En wi…

Word snel beter

16-11-2016

Noodgedwongen m'n telefoon in een grote tas. M'n kussen, kleding een pyjama  en kleding voor Hadassa. Na een dag flink spugen, hoesten en kokhalzen van een berg slijm en koorts word ons kleine meisje opnieuw opgenomen in het ziekenhuis.

Daar word al snel duidelijk dat ze sonde voeding moet. Ze is te moe en heeft teveel slijm in haar keel om zelf te drinken.  Infuus word uit voorzorg ook maar geprikt en laten we dan ook de plakkers voor de monitor maar weer opplakken... Arm meisje toch.  De jongens lopen ook al een aantal dagen flink te hoesten en de snottebellen hangen tot aan de grond. Dus zo raar is het ook niet..  maar voor zo'n klein meisje kan het echt erg vervelend zijn.  Na een hele poos onderzocht te zijn en geplaagd door alle slangetjes en draadjes. Valt ze uiteindelijk in slaap.

Ik ga ook maar liggen... En reageer nog op wat berichtjes.. niet helemaal als gepland zo die maand telefoon loos. Maar dat doet er nu even niet toe.

 Lief meisje... word snel b…

Dag één, nieuwe regels.

Hoi!

De eerste dag zonder telefoon en eigenlijk alle beeldschermen minderen hebben we gehad. Gisteren heb ik de jongens onze nieuwe regels uitgelegd en eigenlijk waren ze het meteen eens. Tot nu toe dus nog geen tegen stribbelingen... maar ja dat was nog maar de eerste dag. Om een beetje een beeld ( wat een leuke woordgrap:P ) te krijgen van hoe de regels zijn zal ik ze even op een rijtje zetten.

* Op een doordeweekse dag mag er 's morgens televisie gekeken worden als je bent aangekleed en gewassen. ( voorheen stond hij eigenlijk meteen aan waardoor het aankleden veel te veel tijd kostte en we vaak moesten haasten.) Dan kijken ze televisie van ongeveer kwart over zeven tot acht uur terwijl ze een boterham eten. Daarna snoetjes wassen en tanden poetsen, schoenen aan, plassen, ed.
* Tussen de middag staat de televisie uit.
* 'S middags mag de televisie aan van half vier tot vijf uur.
* Na vijf uur is er een beeldscherm verbod, dus ook geen computer, wii of nintendo. Behalve op vr…

Knoop doorgehakt!

Hoi!




Ik heb de knoop doorgehakt! M'n telefoon gaat vanaf morgen een maand uit. Ik vind het behoorlijk erg om aan mezelf te merken dat ik er gewoon niet van los kom. Het klinkt misschien wat dramatisch..maar het is echt een verslaving. Serieus..probeer je telefoon is een hele dag, twee dagen of een week niet aan te raken. En kijk eens hoe je daar op reageert. Nu moet ik zeggen, dat ik op jonge leeftijd het liefst alleen maar televisie keek en dat zie ik terug ik onze kinderen.  Maar vanaf morgen ga ik gewoon net alsof doen, dat ik geen telefoon meer heb. Ik wil er vanaf. Niet alleen voor mezelf maar ook voor mijn gezin.

Ik merk dat in de dagen dat het me lukt minder op m'n telefoon te zitten ik veel leuker ben. Een stuk geduldiger en gezelliger. Minder geïrriteerd. Omdat ik niet zo nodig nog een level wil/moet halen van candy crush of een mailtje moet versturen midden in de avond spits.

Daarbij komen er ook nieuwe regels voor de kinderen. Want niet alleen ik, maar ook zij moeten…

Lieve mam

Lieve mam,
Wat ben ik trots op jou. Trots op de vrouw die je bent. Trots op de dingen die je doet in het leven. Je werk, je gezin, je huwelijk. Ik ben zo blij dat je gelukkig bent in het leven wat je nu hebt. 
Ik heb zoveel bewondering voor je. Helemaal nu ik zelf moeder ben zie ik de dingen zo anders. Als ik dan bedenk dat je met twee kinderen er ineens alleen voorstond. Je ondanks alles voor ons zo sterk bleef en ik nooit gemerkt hebt hoe veel verdriet je eigenlijk had. Je gaf ons alles wat we nodig hadden.  
Zelf moeder zijn en een moeder hebben die je helpt, waar je met je problemen en moeilijkheden heen kan is onbetaalbaar. 
Als ik Boaz zie, zie ik zoveel van mezelf terug en weet ik soms niet goed wat ik met hem aan moet. Zo als jij wel eens helemaal gek van mij werd omdat je het ook even niet meer wist. Ik heb respect voor je, echt. Bergen
We hebben het allebei druk met onze gezinnen en we zien elkaar niet elke dag. Maar ik ben zo blij met jou. Blij dat ik jou kind ben. Ik ben …

Vliegtuig stand: AAN! ( of toch niet?) Update!

Hoi!

Nou, laat ik eens even een update geven over m'n telefoon gebruik. Het is verrekte lastig! Het is net als diëten.."ik spreek met mezelf af, ik ga vanaf nu gezond eten en meer bewegen". Waar ik de eerste twee dagen erg gemotiveerd ben, lijkt het ongezonde eten me te roepen en de bank zegt "ga vooral niet van mij af". Wat is dat toch?

"Denk niet aan een roze olifant"  Oeps.. nu denk ik er al aan.

Zucht, als ik mezelf iets keihard verbied werkt het niet. De eerste twee dagen gingen goed, daarna wilde ik m'n telefoon al liever niet meer weg leggen. O my.. ben ik dan echt een heuse telefoon verslaafde?! Iets wat ik verafschuw.. Ugh... het lijkt er wel een beetje op hé.

Maar nu, ik  moet toch een oplossing bedenken voor dit 'probleem'. Hmm.. ja, ik dacht door het hier te delen ik wel wat sterker in m'n schoenen zou staan maar het lijkt haast wel moeilijker.

Laat ik eerst eens kijken waarom ik zo graag met m'n telefoon zit.
 * Ik wil…

Dit zijn wij

Hoi!

"Wat een respect ik heb voor jou!" zegt een moeder bij zwemles. "vier kinderen..ik vind het echt zo knap." Ik weet niet zo goed wat ik moet antwoorden.. ik mompel maar wat in trant van "dankje, ik doe ook maar wat"

En dat meen ik ook echt, want ja..ik doe ook gewoon maar wat. Een soort van gestructureerde chaos of zo iets. En blijkbaar is het hebben van vier kinderen ook echt iets bijzonders. Het wijkt af van een bepaald standaard lijkt het wel. Mensen gaan anders naar je kijken, en ik weet niet of het nou echte bewondering is of meer zoiets als "is die vrouw nou helemaal gek geworden".

Maar hoe gezegend kan je, je voelen als je vier prachtige kinderen hebt. Waar je zo ontzettend trots op bent, waar je onvoorwaardelijk veel van houdt. Een rijkdom die verbleekt bij alles wat je maar kunt kopen van geld.
Als we 's avonds aan tafel zitten. En ik de jongens voor de zoveelste wijs op hun eigen bord in plaats dat van de ander schiet ik soms g…

Vliegtuig stand: AAN!

Hoi!

Ja hoor het is er weer één.. een blog over m'n telefoon. Jippie! Lees em vooral niet als je niet naar het gemekker wil luisteren van een gefrustreerde moeder die zich rot ergert aan haar telefoon gebruik. Ik kan me zo voorstellen dat je op de maandag morgen wel wat beters te doen hebt *knipoog*. Maar hé voor de gene die wel willen luisteren, dank u  *glimlach*.

Mijn telefoon gebruik loopt op het moment weer de spui gaten uit. Waar ik eens zo dapper was begonnen met m'n telefoon weg te leggen en dat ook aardig succesvol deed...Is hij nu weer zo'n beetje verkleefd met mijn linkerhand. En tot overmaat van ramp heb ik er zelfs weer een verslavend spel opgezet.. ik bedoel maar...hoe laag kan je zinken.

En Stefanie dan nog iets waar haal je überhaupt de tijd vandaan om zoveel op je telefoon te zitten je hebt net een nieuwe baby?! Je hebt nu vier kinderen, werkelijk..hoe dan?! *schaam* tja..door bepaalde dingen die moeten gebeuren gewoon niet te doen. Een berg was van vijf b…

Sterke kanten

Hoi!
Na aanleiding van mijn blog over een aantal van mijn slechte gewoontes werd ik uitgedaagd een blog te schrijven over mijn sterke kanten. Oké, ik moet zeggen jemig wat lastig! Ik zie vaak alleen mijn negatieve kanten, dingen waar ik me aan erger. Maar ik denk dat, dat wel voor meer mensen geld. We gaan maar eens een poging wagen.
Lollig zijn. Ja.. ik vind mezelf lollig :P Ik lach om mijn eigen grapjes en kan anderen mensen vaak aan het lachen krijgen. Ik heb wel een beetje een bijzondere vorm van humor en ik hou van overdrijven en sarcasme.
Geven/mensen blij maken. Als ik vroeger mijn verjaardagsgeld of zakgeld had gekregen kocht ik voor iedereen die ik leuk en aardig vond wat. Ik geef makkelijk spullen weg en wil graag iedereen geven wat hij/zij graag wil. Ik kan mensen dan ook ineens verrassen en met een kadootje voor de deur staan. Ik hou ervan.
Ik kom op tijd. Ik heb een hekel aan te laat komen. En ik probeer echt altijd op tijd te zijn, en eigenlijk lukt dat altijd. 
Zorgzaam

Alsof m'n lijf dacht, bekijk het!

Hoi!

Het moment dat je 'moet' stoppen met borstvoeding omdat je kindje anders niet goed groeit en alleen maar slaapt.. Zucht. Dit heb ik nog nooit mee gemaakt bij de andere kinderen. Tot een week geleden kolfde ik flessen vol voor Hadassa. Het ging als een trein, twee dagen na de bevalling had ik al flesjes van honderd cc!

Bij thuis komst kon ik haar heerlijk elke keer aanleggen en bleef m'n melk voorraad mooi op peil. Ze dronk lang en goed en sliep lang. Wat wil je nog meer zou je denken?
Nou ze sliep dus té lang, en dronk té weinig, en geen vieze luiers meer..

Samen met de verloskundige besloten maar te gaan kolven zodat ik in ieder geval kon zien wat ze binnen kreeg. Tot mijn schrik kolfde ik nog maar veertig cc per kolfbeurt..Wat is er gebeurd? Ze dronk zo lang en goed...? Zelfs na een nacht doorslapen en 's morgens kolven kon ik er met moeite vijftig cc uit krijgen. Ik snapte er niks van, alsof mijn lijf na haar thuiskomt ineens stagneerde en gewoon dacht bekijk h…

Moeder van vier

Hoi! 
De dag dat Hadassa weer mee mocht uit het ziekenhuis werd alles ineens heel echt. Ik heb vier kinderen, kan ik dat eigenlijk wel? Ja, beetje laat om daar nu over na te gaan denken Stefanie..Maar ja het schoot wel even door m'n hoofd.
Ik ben dan ook wel erg blij dat we nu herfstvakantie hebben en we dus zonder op tijd te staan aan elkaar en de nieuwe situatie kunnen wennen. Nou moet ik zeggen tot nu toe gaat het erg goed. De jongens helpen flink mee en zijn ontzettend begaan met hun zusje. Als ze huilt staan er drie broers om haar heen en word ik meteen opgetrommeld want ja, ze moet worden getroost. 
Ik weet nog zo goed dat ik na de geboorte van Gideon echt heul lang heb moeten wennen. Echt wel een jaar of 2/2,5. Gek hé... Het is dit keer zo anders. De jongens zijn natuurlijk ouder en kunnen al zoveel zelf. Nu moet ik zeggen dat ik  lichamelijk binnen no-time herstelt was en me erg goed voelde. Gelukkig maar want dat had/heb ik echt nodig! Maar het zou me niet verbazen dat ik al…

Dit is Boaz :)

Hoi!

Hoe heet je? Boaz Joël Brouwer Hoe oud ben je? Vijf Wat doe je graag op school? Spelen Wat vind je leuk om thuis te doen? Op mijn kamer spelen, soms met mijn gitaar. En tv kijken. Wat is je favoriete speelgoed? Mijn gitaar Wie is je beste vriend? Die heb ik niet meer, want Carmen doet vervelend..dus ik heb verder geen vrienden. ( echt zo niet waar dit) Met wie maak je het meeste ruzie? Ruben, omdat we soms ruzie hebben over spelen. En dat ik soms niet bij hem mag kijken. En omdat hij niet deelt. Wat wil je later worden? Breakdancer Wat is je lievelingseten? Patat Wat vind je de leukste film ooit? Gnomio en Julia Waar hou je niet van? Geplaagd worden Als je een dier zou zijn welke zou dat dan zijn en waarom? Een konijn, omdat ik dan lekker kan snuffelen. Als je heel veel geld had wat zou je daar dan mee doen? Ik zou skeelers kopen. Heel veel knuffels en heel veel klei, ik ga gewoon alles kopen in de winkel. Macdonalds of Bioscoop en waarom? Bioscoop, omdat ik films leuk vind.
Hier wat vragen…

Dromen mag!

Hoi!
Nu we toch zo lekker in de flow zitten over dromen. Dromen over je droomhuis, droomlijf, droomhuwelijk, droomgezin. Zijn er een aantal dingen die ik heel graag in mijn leven zou willen doen/mee maken. Heus komt niet alles uit. Maar het is niet voor niks dromen hé ;)
Naar Australië gaan. Met stipt op nummer één dat wil ik echt heel graag. Wat het precies is dat mij trekt? De omgeving, de dieren ( oké er zijn wel veel slangen, spinnen en andere enge beesten) ik wil heel graag een keer naar Australia Zoo je weet wel dat park van *Steve Irwin. Waar je lekker met koala’s mag knuffelen en worstelen met krokodillen enzo ;) Absoluut een grote droom!
Naar Disneyland met mijn gezin. Ik ben er zelf nooit geweest en het lijkt me absoluut geweldig! Maar vooral om die ervaring te delen met de kinderen. Maar dan wel dat ze allemaal groot genoeg zijn om het zich later ook nog te kunnen herinneren. Dus als dat ooit gaat gebeuren duurt het nog wel een jaar of vijf. Kunnen we nu vast gaan sparen …

Mijn Droom(rice)huis

Hoi!
Droom je wel eens over het mooiste huis plus inrichting helemaal naar jou smaak? Nou ik wel hoor! En dan vooral over het leuk ingerichte huis. Dat heb ik eigenlijk al jaren.. en af en toe vliegt het me aan en wil ik het liefst alles over de kop gooien en het precies maken zoals ik het in m'n hoofd heb.
Het leek me leuk om met jullie te delen wat ik nou echt leuk vind in een huis. Door middel van wat leuke foto's van ( i love) pinterest!






















Lekker veel kleur! En het liefst het hele huis gevuld met alles van het merk Rice. Waar de één gek zou worden van de hysterische kleuren en patroontjes is dit echt iets wat ik geweldig vind! Ooit,,stukje bij beetje hoop ik dat ons huis er zo gezellig, sfeervol en kleurrijk uit ziet!
Liefs!
Hoe ziet jou droomhuis ervan uit? Juist rustig en strak of kleurig? Of van alles wat? 

Slechte gewoontes. Wie heeft ze niet?!

Hoi!
Slechte gewoontes.. iedereen heeft ze. Ik ook..een berg ( vind ik zelf). Mijn aller slechtste gewoontes zal ik vandaag met jullie delen. 
Lui zijn. Ja echt,.. ik kan ontzettend lui zijn. Als moeder doe en moet je natuurlijk van alles. Maar ik kies geregeld voor een makkelijke weg. Kleding in de droger in plaats van de waslijn. Een pizza in de oven in plaats van een gezonde maaltijd. Klittenband schoenen in plaats van veters omdat ik geen zin heb in het veterstrik gedoe. Zo kan ik nog wel even doorgaan.. 
Ongeduldig zijn. Met kinderen heb je veeeel geduld nodig. Ik heb het té weinig helaas. Ik ben er wel beter in geworden, maar het blijft echt een leerpuntje. 'Ik doe het wel' zeg ik te vaak omdat het dan 'sneller' gaat. Een reactie van iemand afwachten of een pakketje wat echt allang aan had moeten komen is ook echt irritant :P 
Altijd te lang blijven liggen. Ja.. ik sta ’s morgens altijd op tijd. Naja.. op doordeweekse dagen. En toch lukt het me nooit om er echt op …

Moeilijke momenten

Hoi!

Ik schreef gisteren een blog over Mijlpalen en een rol behang . En nu wil ik wat dieper in gaan op de moeilijke momenten.

Laat ik eerst eens wat dingen opnoemen die ik lastig vind in het opvoeden.

Driftbuien: Tja..die spreekt wel voor zich. Momenten dat er geen zinnig woord meer gezegd kan worden en je eigenlijk als een soort boksbal van emoties door mekaar geschud wordt. Ik vind het moeilijk.

Elkaar niet begrijpen: En dat gebeurd  heel vaak. In een kinderhoofd gaat alles zo anders. Je kan soms gewoon niet begrijpen waarom hij/zij zo reageert zoals hij/zij doet. En dat vind ik lastig. Boaz kan bijvoorbeeld exploderen ( dan komt puntje driftbui dus) om iets waarvan ik gewoon niet goed begrijp wat er nou precies gebeurd. De meest simpele dingen kunnen hem doen ontvlammen. Dan vraag ik me werkelijk af wat is het, dat hem nu zo boos maakt. Dan wil ik graag ontdekken wat het is zodat we dat in de toekomst kunnen voorkomen.

Uitdagen/ Grenzen opzoeken: "Jongens, laatste keer, niet op…

Mijlpalen en een rol behang

Hoi!

Wat worden onze jongens groot! De ene na de andere mijlpaal wordt bereikt.. Boaz naar zwemles & leert fietsen zonder zijwieltjes. Gideon die zindelijk is geworden en kan goed kan fietsen( met zijwieltjes). Ruben die gewoon in groep zes!  zit en topo krijgt, die zichzelf steeds beter leert verwoorden ( ondanks dat hij een hekel heeft aan praten over gevoel) En echt een grote jongen word.

Ik word momenteel regelmatig overspoelt met een enorm gevoel van trots en liefde voor onze prachtige kinderen. En kan ik niks anders dan glunderen als ze weer iets nieuws leren, of uit zichzelf komen met leuke ideeën en heerlijk met z'n drietjes aan het spelen zijn. En dan komt er straks een nieuwe editie bij! Nog een kind om trots op te zijn, en om over op te scheppen *knipoog* . Wat leuk om moeder te zijn van al die verschillende kindjes, karakters en met unieke eigenschappen.

Op sommige momenten echt.. kan ik ze  niet luchten of zien. Slaan ze mekaar de hersens in en word er alleen nog …

Word hopelijk niet meer vervolgd..

Hoi!

Als een blog word vervolgd genoemd wordt..ja dan moet je hem natuurlijk wel echt vervolgen. Een vlooienplaag..nou echt geloof me het is een ware nachtmerrie! En het feit dat ik toch behoorlijk zwanger was ten tijde van... voelde het allemaal nog een beetje erger.

Nadat de verdelgers de tweede keer waren geweest om te bestrijden leek het er inderdaad op dat alles gedood was en ik alles weer op z'n plek kon zetten. O ja leuk detail..toen ik dus de tweede keer het hele huis had in gepakt ( pokke klus) en de verdelger kwam ( het was dit keer de eigenaar) zei hij: "Joh je had je huis echt niet zo hoeven inpakken hoor wij kunnen overal wel bij". Waarbij ik een lichte zenuwtrek aan m'n oog voelde. Maar oke, het leek er dus op dat het voorbij was.

Ik voelde me een stuk rustiger maar bleef nog wel op m'n hoede. Oke.. ik meestal nog als een bezetene alleen maar naar de grond of ik er echt nergens één zag springen of er één zag kruipen op iemands hoofd of lijf ( WALGEL…

Bij de Brouwers, Week #37

Bij de Brouwers

Week #37

Maandag: De jongens gaan naar school en de psz. Ik heb een productief ochtendje gepland en wil flink wat huishouden aanpakken. Uiteindelijk gebeurd er niks en lig ik twee uur op bed te pitten en is het alweer tijd om de jongens op te gaan halen. Laten we maar zeggen dat ik het waarschijnlijk nodig had. 'S middags is het bloedje heet en besluit ik het zwembadje maar weer uit de schuur te halen. Na flink geboend te hebben kan hij gevuld en is Gideon ontzettend blij!  Boaz en Ruben komen bezweet uit school... ik heb echt medelijden met ze.. gelukkig kunnen ze gelijk een duik nemen in het koele water! We eten samen een ijsje en rijden daarna naar de Jumbo om onze bestelde boodschappen op te halen. Zo makkelijk!! Te warm om echt te koken dus we eten broodje hamburger wat de kinderen overigens helemaal niet erg vinden. De jongens spelen nog even wat in het zwembad en dan is het bed tijd. Wij gaan ook op tijd, die hitte maakt moe!

Dinsdag: Gideon slaapt nog als het …

Bewuste keuze

Hoi!

Ik heb een tijdje getwijfeld nadat ik m'n instagram account weer aanmaakte of ik wel of niet foto's van de jongens zou gaan plaatsen. Al eerder had ik daar moeite mee en heb ik ook wel eens op mijn facebook alle foto's van de jongens verwijderd..want ja.. eenmaal op internet altijd op internet.
Ik vind het ontzettend leuk om foto's te delen van onze kinderen..trots op de leuke en gekke dingen die ze doen en bereiken dat vind ik mooi om te delen.

Maar er zit ook een andere kant aan.. foto's vliegen de hele wereld over. Of je dat nou wil of niet. Hoe privé is een privé account nou eigenlijk? Ontzettend leuk al die foto's maar, wie krijgt al die foto's te zien?! En hoe 'leuk' vinden onze jongens het eigenlijk?? Ruben zegt vaak als ik een foto maak, niet op internet hé mam! Ik ben blij dat hij daar eerlijk over is en ik respecteer dat. Als ik toch een leuke foto maak die ik graag zou willen delen, vraag ik of hij dat oke vind. Zo niet, dan heb ik p…

Bij de Brouwers, Week #35

Bij de Brouwers

Week #35 

Maandag: De eerste schooldag na zes weken vakantie! Lekker die structuur, totdat ik er ook echt uit moest om zeven uur en productief moest zijn.. Vroeg wakker worden gebeurd hier altijd, maar dan kan je nog even rustig aan doen. Vandaag dus niet, huppa aan de slag. Ruben naar groep zes! Boaz naar groep twee en Gideon naar z'n peuterspeelzaaltje. Toch wel lekker dat ik mijn handen even vrij heb, ik haal wat boodschappen en doe wat huishoud dingen. Na het middag eten breng ik Boaz en Ruben weer naar school en merk ik dat ik toch wel erg moe ben. Ik ging de laatste weken al wel vaker op bed 's middags gewoon even rusten.. Dus ik zet voor Gideon een filmpje op en doe even m'n ogen dicht. Als Ben thuis komt samen met mijn schoonouders ( die een aanhanger hebben) is de nieuwe kledingkast er. Zo fijn! Nu even plannen wanneer we die in elkaar gaan zetten. We zitten nog een hele tijd de kletsen en tegen de tijd dat mijn schoonouders weg gaan is het voor de j…

Jij en ik

Lief meisje, wat zit je daar nog lekker warm,
Veilig in mama's buik.
Ik mag jou dragen wat een zegen,
Een echt geschenk.

Je schopt en draait,
Je bips maakt een grote bol onder mijn hand.
Soms een flinke por,
Maar ik zou het niet willen missen.

Soms voelt het alsof we de enige op de wereld zijn,
Gewoon jij en ik in ons coconnetje.
Ik praat tegen je en zing voor je,
Je zal mijn stem straks meteen herkennen.

Het moment dat je geboren word,
Komt steeds dichterbij.
Wat verlang ik naar je geur,
Je geluidjes en gezichtje.

Lieverd wat hou ik al veel van jou,
Onvoorwaardelijk veel.
Alsof je er altijd al was,
Je hoort er al helemaal bij.

Ik kijk naar je uit,
Wij kijken naar je uit.
Straks zal je ons gezin komen verrijken
Maar nu is het nog even

Jij en ik








Mama Beer

Hoi!

De meeste mensen die op kraamvisite komen, komen toch langs om de baby vast te houden, knuffelen, kusjes geven, parfum geuren verspreiden op je verse baby. Kijken vanuit een wiegje of alleen het hoofdje zien bij mama op schoot is toch niks aan?

 Maar wat nou als de je dat helemaal niet fijn vind? Als je liever zelf de baby vasthoud en de ander gewoon maar van een afstandje laat kijken?

Eerlijk.. ik ben zo'n moeder. Ik vind het niet fijn dat mijn pasgeboren baby van arm naar arm gaat. Word gekust, geknuffeld, of als hij/zij huilt worden 'getroost' door iemand anders. Ben ik dan  te beschermend? Moet ik dan maar gewoon toe geven als mensen er haast om 'zeuren'. Ik denk dat ik daarin zelf mag beslissen wat ik fijn vind. Alhoewel ik dat erg lastig vind.. want ja iedereen komt tenslotte voor de baby. In het verleden liet ik het meestal gewoon toe.. en zat ik zelf met een rot gevoel.. en nu vraag ik me af, waarom heb ik dat toe gelaten tegen mijn eigen gevoel in?

He…

Bij de Brouwers, Week #34

Bij de Brouwers

Week #34

Maandag: De jongens nemen het ervan en zelfs Gideon blijft slapen tot half acht ( ja..dat is laat voor onze kinderen ;) ) We doen het rustig aan..iets te rustig want ik was vergeten dat we geen brood meer hadden. En moest dus eerst snel naar de winkel om brood te halen. We gooien ons ontbijt naar binnen en brengen dan Boaz naar de kinderfeestweek tent. Thuis gooi ik er een was in en vouw de stapel was weg die zich heeft opgehoopt in het weekend. Na de afwas is het alweer tijd om Boaz op te halen.  Deze week blijft chaotisch met het heen en weer van rijden, maar dat zijn we inmiddels wel gewend in de laatste vakantie week. We eten snel een boterham en rijden weer richting Veendam. Ruben is bij een vriendje en Gideon en ik doen boodschappen. We blijven maar in Veendam want het is de moeite niet om terug te rijden. Als we weer thuis zijn vlug koken, wat m'n broertje ( die vanmiddag bij ons is) heeft voetbaltraining. We hebben een rustig avondje, ik ben alleen m…

Bij de Brouwers, Week #33

Bij de Brouwers

Week #33

Maandag: Na een druk weekend is de één na laatste week van de vakantie nu offcieel ingegaan. De jongens zijn op tijd wakker we ontbijten samen. Dan duiken ze elk achter een beeldscherm ( het is tenslotte vakantie).  We passen deze week nog op de dieren van mijn zus en dus rijden we daar heen.  Als we weer terug zijn begin ik met het afwerken van de dagplanning en is het niet lang daarna al bijna tijd voor het middag eten. Na het eten , afwassen en als de jongens lekker spelen schrijf ik een blog. Op  zolder moet nog het één en ander gebeuren. En erger ik me al een tijdje aan de troep die zich verzamelt heeft op en rondom de wasmachine en droger. Als ik dat 'projectje' heb afgerond is het tijd voor wat boodschappen. Na de boodschappen ga ik koken terwijl de jongens even televisie kijken. Na het eten kijken de jongens hun film af, komt Ben thuis en ga ik even heerlijk in bad liggen. Dat ontspan momentje heb ik echt  nodig. De jongens liggen er op tijd in. …