Doorgaan naar hoofdcontent

Berichten

Berichten uit september, 2015 weergeven

Zelfs in mijn eigen huis

Hoi!

Zie ik er wel goed uit, heb ik de juiste kleren wel aan, praat ik niet te hard, praat ik  niet teveel. Zit m'n haar goed, is dit wel goed, is dat wel goed.

Over straat lopend/fietsend, vraag ik me altijd af hoe ik over kom op iemand anders. Wat ze van me denken. Wat iemand van mij denkt als ik praat als ik zit als ik loop. Hoe kom ik over. Wat vinden ze van mij. Zouden ze me aardig vinden? Zouden  ze  me een bitch vinden? Het beheerst me. Ja..ik ben er altijd mee bezig. Eigenlijk continu op zoek naar goedkeuring. Voldoe ik aan het beeld wat een ander van mij heeft? Of doe ik het slecht? Zij doet het zoveel beter, waarom kan ik dat niet?

Als ik in een openbare ruimte ben, of bij school sta heb ik er veel last van. Doe ik het wel goed. Wat doe je goed? Vraag je, je misschien af.. Nou alles. Sta ik goed, praat ik goed, ben ik niet te opvallend. Moeite met mijn mening geven en meestal maar met iedereen mee praten zodat er niemand boos wordt. Of mensen die voorbij ons huis lopen..…

Even een update..

Hoi!

Even een update..

Voordat Gideon naar de peuterspeelzaal ging was ik bang voor gevechten, geschreeuw en bezoekjes aan de leidster. Het tegendeel is waar. Ja hij is een grote boef.. de juffen beamen het maar hij doet het goed! Hij luistert, hij doet mee en begint steeds beter en meer te praten. Allemaal plus punten dus. Al die zorgen om niks dus. Thuis wordt het ook steeds beter, ondanks z'n free art op de muren banken en tafels. En we hebben toch echt een tekenbord in de woonkamer staan.. ;)

Boaz is na de vakantie begonnen in groep 1. Ook dat gaat prima. Toen hij vanmorgen ontdekte dat hij helpend handje was ( dan mag je naast de juf zitten) was hij trots als een pauw. Hij zat er met een enorme glimlach. Het liefst is hij elke dag helpend handje. Dat geldt thuis ook, hij wil zo graag helpen. Koken, wassen, opruimen en schoonmaken of met papa klussen. Totdat ik hem vraag of hij me even een luier aan wil geven voor Gideon dan is de behulpzaamheid ineens ver te zoeken.. ;)

Ruben…

Ik ben er weer!

Hoi!


Iets meer dan twee en een half jaar geleden werd Gideon geboren. Wat was ik blij met dat prachtige jongetje! Ik lag nog twee dagen in het ziekenhuis en genoot volop van zijn geknuffel en keek hem het liefst de hele tijd aan...

Toen ik thuis kwam werd het snel anders. Ik had het gevoel dat ik het niet aankon. Ik heb nu ineens drie kinderen dacht ik... hoe ga ik dit doen?! Alle structuur die ik had met Ruben en Boaz was totaal verdwenen..en toen Gideon zeven dagen oud was stond ik alweer 'gezellig' op het schoolplein.. Ik kon maar niet wennen aan het drie kinderen hebben en wat ik moest doen.. wat werd er van me verwacht. Zo gek..na twee kinderen snap je toch wel hoe het werkt en wat er van je verwacht wordt?!

Ik bleef moeite hebben met een structuur aanbrengen en bleef me steeds wat verward voelen hierom. Ben ik wel oke?! Waarom heb ik zoveel tijd nodig om me hierin te settelen? Dit is toch niet normaal?  Ik hield ( hou) van alledrie mijn jongens met alle liefde die ik heb…