Doorgaan naar hoofdcontent

Berichten

Review: Quinny Zapp Xtra Buggy. Gewoon. Omdat ik het leuk vind.

Review: Gewoon omdat ik dit echt een fijne buggy vindt en in mijn vreugde wil delen ;) 
Wij hebben voor de kinderen eigenlijk altijd tweedehands kinder/wandel wagens gekocht meestal via marktplaats en daar waren we eigenlijk altijd wel tevreden over.
Zo kochten we er ook één voor Hadassa. Het was een prima ding en Hadassa heeft todat ze, ruim  acht maanden was in de kinderwagenbak gelegen. Ze is niet zo heel groot en ze lag er toen nog heerlijk in. Op een gegeven moment groeide ze er toch wel uit, qua lengte. En besloten we het wandel wagen deel te monteren. Het bleek dat deze alleen naar voren geïnstalleerd kon worden. En dat is voor Hadassa nog al een dingentje. Want de wind en in de zon in haar gezicht, daar houdt ze absoluut niet van.  
Ik zocht marktplaats opnieuw af maar kon eigenlijk niet echt iets vinden wat me aansprak. En besloot op dat moment dat er maar gewoon eens een goede nieuwe wandelwagen moest komen. Ik zocht wat rond op google. En wij zijn ( oké ik)  nog al een gr…
Recente berichten

Onverwachts bezoek... Waarom vind ik dat zo vervelend?

Dat ik al snel veel 'problemen' zie als er onverwachts iemand voor de deur staat komt echt bij mijzelf vandaan. En ik vindt dat kneiter vervelend.

Waarom vind ik het dan zo vervelend?

* Ons huis is meestal erg rommelig. Let maar niet op de rommel hoor, is dan ook echt een standaard zin. 

* Ik heb nooit drinken koud staan of überhaupt iets van frisdrank of sap in huis. Iets met een te kleine koelkast en ik drink zelf (bijna) altijd water.

* De wc had ook wel een doekje kunnen gebruiken. Ik doe het vaak, maar toevallig niet als er ineens iemand  op de stoep staat. 

* Ik heb nooit koeken in huis. Nog zo'n gevalletje van, die eet ik nooit dus ik heb ze niet. Als ik ze wel heb gaan er twee koeken uit en ligt vervolgens het pak te verpieteren. 

* O, je wilt koffie melk in de koffie...? Ook iets wat ik eigenlijk nooit heb, en de kuipjes die er staan zijn over datum. 

* Stof! En ineens zie je die ENORME stoflaag op je zwarte televisie, kastje en wii.. Zucht. Of de zon schijnt op j…

Herfst enzo.

De herfst staat voor de deur! En volgens mij ben ik één van de weinigen die het niet erg vindt. Want waar ik zeur over te warm, zeuren anderen weer over té koud en té regenachtig. Ik vind het wel lekker zo!
Ik mag namelijk legaal op de bank zitten zonder dat iemand er wat van gaat zeggen dat ik zo weinig buiten zit in de zon.

Maar de verandering van het weer maakt ook dat ik kasten van jongens weer eens goed moet opruimen. Alle zomer kleding eruit en de lange broeken en truien kunnen weer naar de voorgrond. Ik moet ook nog best wel veel kopen  Zo heeft Ruben nog amper winter verantwoorde kleding. Iets met hij is de oudste en o, ja ik moet dus echt naar de winkel om het te kopen. Die andere twee krijgen vaak het doorgeschoven spul. Maar ook nu is dat voor in ieder geval Gideon ook niet voldoende. En liep Boaz vandaag in een broek maatje hoogwater ( maar hij vind het ontzettend hip want dat is veel mooier dan zo'n lange broek mam).

Ik heb voor het eerst Boaz beloofd dat hij zelf mag…

Hoe social media mij beïnvloed.

Geen zin in gezeur over m'n social media haat/liefde relatie. Sla deze blog dan maar lekker over :) 


Dagelijks word je neer gegooid met perfecte foto's.

Het perfecte gezin. De altijd stralende vrouw, en de lachende man. De lieve spelende kinderen en perfect opgeruimde huizen. Geweldige outfits. Perfecte plaatjes van eten, drinken, huizen. En dan van die foto's dat je er zogenaamd slecht uit ziet?! En dan nog als een half model op de foto staat. Met de hastag #ilookawful   waar ik dan van denk .....braak 

Ik ben zelf schuldig aan veel van deze bovenstaande dingen. Althans, ik probeer altijd de leuke momenten vast te leggen..al duren ze soms maar een halve seconde. Toch leuk voor de foto? En zo merk ik dat ik me zo ontzettend laat beïnvloeden door het hele social media gebeuren (again) . Hoe krampachtig we met z'n alle proberen een fake wereldje te creëren terwijl er echt zo, zo veel momenten zijn die gewoon kak zijn.(dit is mijn mening..geen belediging) 

En door al die …

Terugblik, en zoveel dankbaarheid.

Nog ongeveer twee maanden en dan word Hadassa één jaar.

Ik blader regelmatig door alle foto's van het prille begin. Van dat ik zwanger was en de heftige momenten daarna. Draadjes aan haar hoofd. Infuusjes, plakkers op haar borst. Een aantal weken later aan de beademing..negen weken oud. Het doet me zoveel pijn.

 En vraag me soms wel eens af waarom? En tegelijkertijd, waarom niet? Waarom zou ons dit niet overkomen en een ander wel?

Nog elke dag merk ik aan alles dat het zo zwaar was. Maar toch zijn we er door heen gekomen. We zijn gedragen. We werden gedragen door gebeden, Hadassa werd gedragen door gebeden. Op de handen van God is ze gedragen. Wordt ze gedragen.


Ik ben dankbaar voor alle gebeden die er gebeden zijn. En iedereen die om ons heen heeft gestaan.

Wat ben ik dankbaar dat we ons mogen vasthouden aan een Vader die ons onvoorwaardelijk liefheeft. Die mij ziet in al mijn verdriet en worstelingen en al mijn fouten en toch zegt, dat Hij niets liever wil dan Zijn armen om mij …

Al was het maar een minuutje.

Zo'n lief klein baby meisje waar je uren mee zit. Lekker knuffelen, kroelen en tutten. 

Natuurlijk was Hadassa's start anders dan anders en ging het beeld van roze wolk niet helemaal op. Maar ik hoopte dat als alles rustig werd ik wel kon gaan doen wat ik zo graag zou willen. :lees de eerste regel nog maar eens.

Maar niks van dat alles is uitgekomen. We hebben een kind dat niet wil knuffelen of tijden op schoot zitten. Een minuut stil zitten is al te veel gevraagd. Je gezicht word gebruikt als krabpaal, klimmuur en handvat om aan op te trekken. Ze wil bewegen, rollen, tijgeren. Oefenen met zitten? Ben je mal! Als ik zit kan ik niks, ik blijf net zo lang huilen totdat ik weer mag liggen en m'n gang kan gaan!

Vanmorgen bedacht ik me ineens dat ik eigenlijk nooit echt met haar heb gezeten gewoon rustig, knuffelend ( tenzij te ze ziek was om iets te doen). Alleen toen ze een hele kleine baby was, maar toen was het niet echt relaxed en ontspannen, maar meer een opluchting als z…

Aftellen met de hoofdletter A

De vakantie staat voor de deur. Nog een weekje en dan zijn de jongens vrij en gaan de zes weken zomervakantie van start! En wat zijn we er aan toe zeg.. Niet alleen de jongens, ik ook. Als fulltime moeder met een drukke periode van zorgen om Hadassa en zeker ook om de jongens is mijn energie peil lager dan laag. Ik word elke ochtend wakker met het gevoel alsof ik nog maar net in slaap ben.

Op sommige momenten merk ik weer de impact die alles heeft gehad en her beleef ik momenten die erg verdrietig waren. Of waar ik boos over was. Voel ik me weer die onbegrepen moeder en vraag ik mezelf af waarom ik niet meer standvastig was..

Ik wil niet zeuren of zaniken.. en eigenlijk wil ik niet blijven oprakelen wat me zoveel zeer heeft gedaan. Maar het gebeurd gewoon.

Maar dit word geen zielige of meelijwekkende blog hoor. Wees gerust.

Ik wil gewoon even delen dat we hier erg aan het genieten zijn van het idee dat we straks even niets moeten. We ons kunnen verheugen op het bankhangen, relaxen, i…